About the name

(For English press here)

Titelverklaring

De godin Eris (twist) is bij velen bekend als een uiterst negatief mythologisch figuur, maar komt in een metaforische vorm bij de dichter Hesiodus voor die een moderne toepassing kent in de interdisciplinaire wetenschappelijke insteek van ons tijdschrift.

De godin is in de antieke traditie indirect verantwoordelijk voor de Trojaanse oorlog en het leed dat daarmee gepaard ging. Zij plaatste tijdens de bruiloft van Peleus en Thetis een appel ‘voor de schoonste’ op de vloer die een twist veroorzaakte tussen de godinnen Aphrodite, Athena en Hera. Door uitblijven van een besluit lieten zij de uitvoering van deze verkiezing over aan de knappe herder Paris. Aphrodite wist hem het beste paaien door hem de liefde van de mooiste vrouw van de wereld, Helena,  te beloven en te helpen bij haar ontvoering weg van haar man, de Spartaanse koning Menelaos. Nadat Paris haar had meegenomen naar Troje, verenigden Griekse stammen zich onder de broer van Menelaos, Agamemnon, waarmee de Trojaanse oorlog was begonnen.

De antieke dichter Hesiodus had in zijn Werken en Dagen een andere toepassing van de kenmerken van Eris, namelijk als personificaties van abstracte krachten die de wereld in hun greep hebben. Zo meende hij dat er in de wereld een negatieve en een positieve Eris is. De negatieve maakt mensen wreed, haatdragend en zorgt voor oorlog, terwijl de positieve de mens motiveert om hard te werken, ijverig te zijn en ambitie te hebben.  

Met name deze positieve kant van twist, zoals gezien door Hesiodus, sluit aan bij de insteek van ons blad. Immers, de wetenschap is sterk gebaseerd op het uitgangspunt van onderlinge wetenschappelijke twist. Deze twist bevindt zich vaak ook tussen disciplines, maar de toenemende trend naar interdisciplinariteit hoopt daar bovenuit te stijgen. Eris als positieve onderlinge wetenschappelijke twist sluit daarom perfect aan bij de speerpunten van ons blad. Zoals Hesiodus dus aan de Eris en de appel een nieuwe draai geeft, geven wij de appel een nieuwe invulling door een podium voor positieve onderlinge wetenschappelijke twist te bieden aan geesteswetenschappelijke disciplines.

Title explanation

The goddess Eris (Strife) is known to many as quite a negative mythic figure, but takes on a metaphorical shape in the work of the ancient poet Hesiod that symbolizes its application at the heart of our interdisciplinary scientific journal.

In ancient tradition the goddess is indirectly responsible for the Trojan war and its concomitant sorrows. She put an appel ‘for the most beautiful one’ on the floor at the wedding of Peleus and Thetis and caused a dispute between the goddesses Aphrodite, Athena and Hera. Because they were not able to make the decision themselves, the goddesses let the beautiful shepherd Paris decide on the matter. Aphrodite won him over the best by promising the love of the most beautiful woman in the world to him and helping him to abduct her from her husband, the Spartan king Menelaos. After the abduction to Troy was discovered, Greek tribes gathered and were drawn into the Trojan war by Menelaos’ brother Agamemnon, to recover Helen.

The ancient poet Hesiod applied the characteristics of the figure of Eris in a different way, as personifications of abstract powers that rule the world. He thought there were two kinds of strife (Eris), a negative and a positive one. The former made people wretched, hateful and caused wars, whereas the latter motivated them to work hard, be diligent and ambitious.

Especially this positive strife, as seen by Hesiod, symbolizes the convictions of our journal. After all, science is founded upon the concept of positive scientific dispute to discover the real answers behind scientific questions. This strife occurs amongst disciplines, but the growing amount of interdisciplinary research hopes to rise above that strict dichotomy of disciplines. Eris as positive scientific strife among scientists thereby fits the targets of our journal. Just like Hesiod shaped the tradition of the apple of dispute we thus present our journal as a metaphorical new shape of the apple. It offers a platform to positive scientific strife amongst disciplines in the Humanities.